oczywiście chodzi o poczucie bezpieczeństwa, cechę, która niewyobrażalnie poprawia jakość życia.  Bo poczucie bezpieczeństwa lub jego brak to stan subiektywny, nie mający wiele wspólnego z faktami - to przywilej odczuwania harmonii i traktowania świata jak przyjaznego, wspomagającego środowiska lub wizja świata zagrażającego i destrukcyjnego.

Posłuchajcie Woodyego Allena: „Życie to obóz koncentracyjny. Możesz tylko gotować się z bezsilnej złości na swoich prześladowców… „ Biorąc pod uwagę jego filmografię  brak poczucia bezpieczeństwa bywa impulsem twórczym.

 Czy jednak wolicie żyć  w warunkach wojny czy pokoju?

Jeśli to drugiej posłuchajcie co mówi Steven Covey – trener rozwoju osobistego, człowiek którego amerykański Time umieścił  na liście najbardziej wpływowych osób.

Skąd bierze się wewnętrzne poczucie bezpieczeństwa? Nie bierze się z tego, co myślą o nas lub jak nas traktują inni ludzie. Nie bierze się ze scenariuszy, które nam wręczają. Nie pochodzi także z okoliczności, które nas otaczają, i z zajmowanej pozycji. Ono przychodzi z naszego wnętrza  i właściwych zasad zakodowanych głęboko w naszych sercach i umysłach. Przychodzi wraz z autentycznym, twórczym i nastawionym na współpracę podejściem. Przychodzi z pomagania innym w istotny sposób. Bo ważne jest, by rozjaśniać życie ludzi. Motywacją jest  wpływ, a nie uznanie.

I jeszcze Alfred Adler – „Stwierdziłem, że w życiu jest tylko jedno niebezpieczeństwo – że człowiek podejmie zbyt wiele środków ostrożności”