W życiu dobrocią nazywamy sposób postępowania wypływający z miłości, cechujący się życzliwością, przychylnością, ciepłem. Mówi się o człowieku, że jest dobry, gdy umie obdarowywać życzliwym słowem, uśmiechem, okazać pomoc, kiedy jej potrzeba.

Francuski moralista i eseista Joseph Joubert ujmuje to tak - Dobroć polega na szanowaniu i kochaniu ludzi bardziej, niż na to zasługują.

W towarzystwie dobrych osób czujemy się miło i bezpiecznie lecz wydaje się, że w rankingu atrakcyjności - asertywność a nawet nieprzejmowanie się innymi mają czasem lepsze notowania…

Posłuchacie Piotra Najsztuba - Zawsze mi się wydawało, że dobroć jest nudna. Zawsze chciałem być oryginalny i ciekawy, więc pewnie stąd mi się to wzięło. Dobroć byłaby wyrazem mojego skrajnego nudziarstwa. Zaskakująco zgodna jest co do tego Maria Dąbrowska – Bywa, że korzystamy z dobroci ale nudzimy się dobrymi…

A może jest to dobroć pojęta jako przesadna pobłażliwość – w opinii Jana Grossa „zbytnia dobrość może również wyrządzić wiele zła”

Z drugiej strony jednak czyż nie ma racji William Wordsworth mówiąc, że Najlepsza część życia ludzkiego to małe, bezimienne i zapomniane akty dobroci i miłości.

A więc powtarzam za szwajcarskim filozofem i pisarzem - Henrym Fredericem Amielem

Życie jest krótkie i nie mamy zbyt wiele czasu na uprzyjemnienie go tym, którzy wędrują ciemną drogą razem z nami. Śpieszcie się kochać, nie zwlekajcie w obdarzaniu dobrocią.