z łaciny ambitio czyli żądza uznania, postawa człowieka polegająca na silnym poczuciu godności, stawianiu sobie trudnych do osiągnięcia celów.

Brzmi nieźle…  Zdrowa ambicja z pewnością należy do zalet, wyzwala nasza energię i pomaga nam się rozwijać. Dzięki niej i mądrym ambitnym ludziom sztuka, kultura i wiedza wznoszą się na coraz wyższy poziom…

Dlaczego więc głębiej eksplorując temat natrafiam także  na pejoratywne opinie?

Posłuchajcie co na ten temat uważa Albert Einstein – „Nic naprawdę cennego nie bierze się z ambicji… to, co cenne, rodzi się z miłości i poświęcenia dla innych ludzi i dla sfery ducha obiektywnego”…. Czyż to nie jest racja?

Może więc sedno tkwi w proporcjach? Ambicja tak, ale jej nadmiar to już inna sprawa. Co z tym zrobić?…

Może to co zrobił Salvatore Dali J

POSŁUCHAJCIE: W wieku sześciu lat chciałem zostać kucharką. Kiedy miałem siedem? Napoleonem. Odtąd moja ambicja nie przestawała rosnąć, podobnie jak moja mania wielkości. Gdy miałem lat piętnaście, chciałem być Dalim i zostałem nim.

…. A więc bądźmy… sobą.